Week 3 - la Cala de Mijas

Hoe cliché is het om te vertellen dat de week is omgevlogen. 

De eerste dagen konden we heerlijk buiten ontbijten. 
We keken  we  hoeveel auto’s er van  locale policia en hoeveel er van de  Guardia civil geparkeerd werden op het parkeerplaatsje van het goedlopende restaurant aan de overkant.
De parkeerwachter die, in de schaduw soms met muts op en soms handschoenen aan, de plekjes aanwijst en de parkeerplaats schoon houdt. 
Van ‘s mochten vroeg tot  ‘s avonds is het een komen en gaan van gastendag die komen eten en drinken.

Maandagavond zaten ook wij aan een van de tafeltjes van dit bekende restaurant Butibamba de Spaanse menukaart te bestuderen. We lieten er een vertaalprogramma op los om het Spaans om te zetten in iets begrijpelijks. De ober zette de reeds bestelde drankjes neer en haalde zijn notitieboekje te voorschijn voor de bestelling. Toen had hij een eureka momentje: do you want the englisch menu?
Een kwartier later kwam er een bord heel speciale kippensoep met twee lepels. Het bracht wat verwarring maar al gauw konden we bedenken waar het fout was gegaan met de bestelling. 

De hoofdgerechten waren ook verrassend. Mijn kabeljauwschotel was overweldigend en erg lekker. De kip en de rundvleesschotel waren eveneens goed verzorgd en lekker al moesten we wel wennen aan de bereiding van de aardappeltjes en de paprika. 

Donderdag, alweer de laatste dag voor onze gasten. Het waait en de zon zit achter grote grijze wolken. 

We wandelen naar het centrum van Mijas om gebak te gaan eten in het restaurantje naast het torentje. Er zouden daar hele grote stukken heerlijke  taart geserveerd worden. En ja, dat is dus inderdaad zo.

‘s Middags  brengen we nog een bliksem aan Malaga city om daarna afscheid te nemen op het vliegveld.

Omgevlogen dus…..het was super gezellig!