25/26 Overwinteren, de drie zussen

Na een aantal druilerige dagen waarin we de komst van de drie zussen hebben voorbereid, schijnt de zon weer door de wolken. De koelkast is gevuld,de bedden zijn opgemaakt, het appartement met de Franse slag schoongemaakt. Laat ze maar komen. We krijgen een appje van de dames, ze hebben voet op Spaanse grond gezet maar hebben de bus van twaalf uur moeten laten gaan. Er was geen plek meer. Maar ze hebben al wel kaartjes voor de bus van een uur. Om twee uur stopt de bus op de ons bekende plek. Een voor een komen de zusjes uit de bus. Tijd voor een welkomst knuffel.

Druk pratend lopen we via de Strip naar ons appartement. De tassen worden neergezet, de jassen uitgetrokken. Een rondleiding door ons verblijf, de drie slaapkamers, de twee badkamers en de kamer met de kleine open keuken.  Na de lunch lopen we over de boulevard richting het busstation om kaartjes voor de terugweg te kopen. Natuurlijk kunnen de dames de verleiding niet weerstaan om een kijkje te nemen in een paar gezellige souvenirwinkels.

De country Chinees souvenirwinkel ( todo desde 60 cent ) met het gele bord moeten we ook even in, al was het alleen al om even naar de muziek te luisteren. Het begint al te schemeren als we terug zijn bij het appartement. 

Er wordt contact gezocht met het thuisfront. Etenstijd !! Papa Niels zit met zijn dochter te eten. De telefoon met de videoverbinding gaat van hand tot hand. We genieten allemaal al denk ik dat de mama het er best even moeilijk mee heeft. Het wordt een rustige vrijdagavond, er wordt gelezen, gepuzzeld en veel gebabbeld. En natuurlijk wordt er een gezellig spelletje gespeeld. 

Een voor een ontwaken de bewoners van ons appartement. Na een warme douche, een kop koffie en een bescheiden ontbijt gaan we op zoek naar de twee kringlopen die vandaag open zijn. Cor gaat lekker op  een stoel zitten om de boel eens rustig te bekijken Sylvia stuit op een oranje galajurk die haar prachtig staat maar die net een maatje te klein is. Wel vindt ze een gezellige trui die perfect past. Aranka scoort een Engelstalig boek. Op naar de volgende kringloop. Dit keer geen buit. Even de galajurken winkel aan de overkant bezoeken. De prijzen zijn hier wel even anders maar de jurken zijn dan ook wel heel erg mooi. Cor loodst ons via de vele winkeltjes naar het Elchepark waar we onze broodjes op eten. We blijven niet te lang zitten want de wind is koud.

Langs de kerk lopen we naar het Balkon van Benidorm. Het waait flink al is het niet echt koud. Het blijft een prachtige plek om kiekjes te maken. Selfies met de skyline op de achtergrond of mooie plaatjes van dierbare als herinnering voor later. Bij de MacDonald houden we een koffiestop, al ben ik de enige die koffie drinkt. Even warm worden, even zitten na al dat geloop en natuurlijk even uit de broek. We lopen via de winkelstraat terug. We bezoeken nog een paar winkeltjes, passen nog een paar jurkjes en keuren nog wat koelkast magneetjes.

We zaten aan een tafeltje naar een live optreden te kijken toen de ober onze drankjes kwam brengen. Cor kreeg de rekening gepresenteerd. Card Please reageerde Cor. Nou dat kon dus niet. Het apparaat was kapot en er moest cash betaald worden. Nou ja….. laat niemand van ons nu geld in de portemonnee hebben. Een Engelse dame van een ander tafeltje kwam in rap moeilijk verstaanbaar Engels vertellen dat pinnen hier wel 5 euro kost en dat het allemaal schandalig is. Aranka en Milena liepen even terug naar het appartement om wat cash te regelen. Na het optreden vonden Cor en ik het wel mooi geweest, Aranka vond het ook prima zo. De twee andere zussen hadden nog wel even zin om de bloemetjes buiten te zetten. 

Op de zondagmarkt was er voor ieder wat wils. Bling,bling…grabbelen, overvolle rekken met kleding, riemen, speelgoed en kinderkleding. Maar natuurlijk ook fruit en snoepjes. Alles voor een good price. Al was een colaatje op het terras op de markt toch wel heel hoog geprijsd.

Gelukkig kon Cor dat goed maken en de dames mee uit lunchen nemen bij de kolonel waarna de drie zussen aan de wandeling naar het Kruis begonnen.  De laatste avond was een rustig avond met snacks, brownies en een lekker drankje. En dan zit het er alweer op. Cor loopt nog even met zijn jongste dochters naar het strand. Maar dan is het echt tijd om naar de bushalte te lopen. 

Een laatste knuffel, goede reis……lampjes voor het raam, zwaaien…en daar gaan ze. 

Wij lopen hand in hand terug. Het begint te regen.