Haarlem III 2023

We slapen lekker uit. Als Cor staat te douchen kijk ik de kamer een goed rond. Met veel oog voor detail zijn de muren behangen. Ook het uitzicht op het dak van de ijsbaan geeft een prachtig effect in de ochtendzon.

Na de koffie, op het terras, voor het hotel  pakken  we de fietsen en trappen we in de richting van het strand.
Het is al warm.  Op het fietspad is het al druk met moeders met kleine kinderen en pensionado's. In file fietsen we de duinen in. Heuveltje op, heuveltje af, heuveltje op tot we bezweet bij het eind punt komen. Hier mogen we niet verder.
We parkeren de fietsen, doen de (loodzware) batterijen in de tas en kijken naar een duin waar een zandpad door loopt. Een steil pad met mul strandzand.

Let’s go.

Halverwege slaat de ‘man met de hamer toe’. Adem tekort en verzuring van de beenspieren. Het zweet breekt ons uit. Cor hapt naar adem. Toch gaan we verder, in de luwte van de duinen en in de volle zon,
Op het hoogste punt kunnen we de zee zien. Het is nog een heel eind.
We zijn als twee vissen op het droge en geven toe dat we een foute keus hebben gemaakt. We gaan terug.
In de schaduw van grote bomen, op een bankje komen we op adem, eten we een broodje en drinken we water, veel water.

We fietsen richting Bloemendaal waar we een terrasje pikken. Het is een warme dag.
Na een verfrissend drankje nemen we ook nog een lekker ijsje. We vullen de lege waterflessen en vertrekken naar Santpoort-Zuid, naar de ruïne van Brederode.  

Het wordt tijd om naar het hotel te gaan.
‘s Avonds gaan we nog even de stad in. De stad slaapt nog lang niet op zo’n zwoele avond. Langs de gracht zitten groepjes studenten in het gras een pilsje te drinken. Bijna alle bankjes op het stationsplein zijn bezet.

Op de terrasjes wordt gepraat en gelachen. Wij eten een snack op een bankje voor een frituur.
In het schemer fietsen we naar het hotel. Er is geen plek meer op het terras, jammer. Net als we weg willen lopen staan er twee mensen op.  
“Mooi plekje voor jullie" zegt de man lachend.  Even later zitten ze aan een geurig bakje koffie. 
 

We hadden de dag wat anders voorgesteld, soms vergeten we dat we een dagje ouder worden.