Calpe - Oldebroek

De auto is volgepakt, het appartement heeft een simpele opfrisbeurt gehad, we zijn er klaar voor. 

Precies 9.30 uur, de afgesproken tijd gaat de deurbel. Het  schelle geluid van de bel galmt door het lege appartement. Cor opent de deur en de huisbaas wandelt spontaan groetend van achter zijn mondkapje door de smalle gang naar de kamer.  
Hij kijkt om zich heen en zet een doosje op tafel. Voor mij laat hij door zijn lichaamstaal weten. Ik glimlach van achter mijn kapje en bedank.  
Maar Ik moet het openmaken…..4 soorten olijfolie uit de streek in geschenkverpakking. Wat leuk…..dank u wel. 

We kijken nog een laatste keer naar de rots, maar het strand, de winkelstraat, en de markt en rijden Calpe uit. 
 

De amandelbomen staan in bloei, ik kan de zoete geur bijna ruiken. Velden met sinaasappelbomen die vol hangen met dikke oranje vruchten.  
De eerste regendruppels tikken op de autoruit. Regen…dat hebben we al heel lang niet meer meegemaakt.  

Onderweg stoppen we even om de benen te strekken, we hebben uitzicht op een prachtig natuurgebied.

In het stadsdeel Salt van Gerona heeft Cor een goed “ B & B hotel”  geboekt met ontbijt. 
Onze eerste overnachting. 

Na het ontbijt vertrekken we. Sneeuw op de bergtoppen, dat moeten de Pyreneeën zijn. We genieten van het zicht op de bergen. Dan verlaten we bijna ongemerkt Spanje en rijden we Frankrijk binnen.

Nog een laatste blik op de Middellandse zee en dan door richting Lyon. 
De palmbomen zijn verdwenen en de sinaasappelbomen hebben plaats gemaakt voor wijngaarden. Frankrijk….hoe kan het ook anders. 

Dan verdwijnen ook de wijngaarden en kijken we uit op grote velden lavendel. Rijen goed gesnoeide, zilvergrijze struikjes staan te wachten op de warmte van de voorjaarszon. 

We overnachten in Villefranche-sur-Saône. Een kleine stads-wandeling sluiten we af met een broodje donner bij een klein restaurantje.

Onze twee overnachting.

Onderweg is er natuurlijk van alles te zien.  De maretak in de hoge kale bomen zijn voor ons is typisch Frans. Bij Thionville vouwt de snelwegen zich om een grote kerk. Buiten is het koud. We zien sneeuwresten in de berm. Het is over met het mooie weer de winterjassen moeten er weer aan te pas komen.

We gaan de snelweg af richting Verviers waar we overnachten. Weg van de snelweg rijden we door Franse dorpen die ons herinneren aan eerdere vakanties in Frankrijk. In Verviers dineren we bij de MacDonalds, maar wel eerst even de Corona-app laten scannen.

Onze derde overnachting.

Een laatste dag “on the road” en dan zijn we weer thuis. 

Vanaf Verviers is het nog een paar uur doorkachelen volgens Cor.

We belanden in een langzaam rijdende file waar de oorzaak niet van te achterhalen valt. Wegwerkzaamheden en drukte bij verkeersknooppunten verlengen onze trip vandaag. Vier maanden geen oponthoud maar deze laatste dag door België ……..het zou België ook niet zijn. 

Voor we het weten zijn we de grens over. De borden geven inmiddels Apeldoorn aan waar we even willen stoppen om een emmertje gefrituurde kip-stukken te scoren voor vanavond, (in de oven)

Cor parkeert de auto naast het huis op de vertrouwde plek. We lopen achterom en zien een groot welkomstbord op de deur. Geweldig wat een ontvangst. Binnen brandt de kachel en hangen slingers en er staat een prachtig boeket bloemen op de tafel met een hele lieve kaart.

Lieve allemaal, wat geweldig leuk dat jullie dit hebben gedaan. Dank, dank.

Dit is het slot van onze “ road trip”

Valencia en Barcelona en nog vele andere mooie plekken bewaren we voor de volgende keer. We hopen gauw weer on-route te gaan want er valt nog zoveel te zien en te genieten. 
Maar eerst gaan we een poosje genieten van ons mooie plekje op de Noord-Veluwe.

Epiloog   
De Corona zelf test was bij ons beiden deze week negatief. Cor heeft geen last meer. Helaas heb ik weinig lucht en ben gauw moe iets waar de huisarts een nieuw pufje voor heeft gegeven. En voor de rest…uitzieken.