Benidorm 2025 week 12

De nieuwe week begint met het vegen van de vloer, een wasje draaien en boodschappen doen. 
 

De witte vloer van het balkon ligt vol met stofjes die je in het zonlicht heel goed kunt waarnemen. Maar ook binnen wordt het echt tijd voor de bezem. Het appartement is heel summier ingericht. Een zwart leren bank waar je niet langer dan een half uur op moet blijven zitten omdat je dan echt last van je lijf krijgt. Een zwarte poef, die we met een dienblad er op als tafeltje gebruiken, een hoogte verstelbare kruk, die ik gebruik als tv tafeltje. Een grote tv aan de muur en een glimmend wit dressoir.
De openkeuken heeft een zwart glimmend aanrechtblad en een driepits kookplaat. Er is een grote koelkast, een grote vriezer en een wasmachine. Een ruim balkon met een glazen tafel met vier  stoelen waarvan we er twee binnen gebruiken en een uitklapbare ligbank met de hele dag zon. We wonen hier dus prima.

Het uitzicht is geweldig.  Als rond zes uur de zon ondergaat en de lucht kleurt van geel naar rood, naar paars en oranje is het helemaal genieten.
Elke keer probeer ik er weer een mooie foto van te maken, maar elke keer is de foto niet zo als ik het  beleef.

Volgende week gaan we verhuizen naar een ander appartement. We zijn even langs het boekingsbureau gelopen of we daar zondag de sleutel kunnen halen. Dat is geen problemen, ze zijn ook op zondag open.  
Dat is dus goed geregeld.

Woensdag gaan we naar de woensdagmarkt net achter het Parc de Foietes. Deze markt, op een half uur loopafstand, is een stuk minder toeristisch. Spaanse dames komen hier groente en fruit kopen maar ook vis en vlees, olijven en noten. 

Natuurlijk ontbreken de kramen met ondergoed en schoenen ook hier niet. Zelfs de kramen met “grabbelen in de bulten met kleren voor een euro” zijn aanwezig.  
Maar onze aandacht gaat hier uit naar de gedroogde vis en groentes die we niet kennen.  
Zoals de eddo, ook bekend als taro. Een knolgewas oorspronkelijk afkomstig uit Costa Rica. Met een ruwe bruine schil en wit vruchtvlees zouden ze een nootachtige smaak hebben en kan het gebakken of gekookt gegeten worden. 

Het weer gaat van de week een beetje op en af. De zon schijnt vele uren maar de wolken zitten soms vervelend in de weg. De wind is fris.  
Toch blijft het korte broekenweer tot de zon ondergaat.

Onderweg naar de zondagmarkt zien we dat de politie een grote controle houdt. Zeven agenten houden bestuurders van auto’s en gebruikers van stepjes aan om het een of ander te controleren. Wat is ons niet duidelijk. 

Als we vlakbij de markt zijn zien we een groepje mensen staan. Ahhh…balletje-balletje. We hebben dit clubje van zo’n zeven mensen al eens eerder gezien. Ze hebben weinig klandizie. Als een jonge dame er een foto van wil maken, wordt ze door een van de betrokkene dringend verzocht om dat toch maar niet te doen. We kijken hoe de man het rode balletje onder de drie aardappels heen en weer schuift. Zijn companen bieden en winnen, bieden en verliezen, en winnen dan toch weer. Blijkbaar worden wij niet aangezien voor potentiële gokkers want niemand schenkt ons aandacht, Een oudere heer, met een zonnehoed op waagt een gokje. Wij lopen verder de markt op.

(foto van internet geleend)

Als we teruglopen zien we een politieauto rijden en zijn de oplichters verdwenen.