Week 7

Ons dagelijks ritme is ergens tussen de buien zoek geraakt. We leven nu op het ritme van de regen. Tussen de buien door vallen er kleine spetjes. De luchtvochtigheid buiten, maar ook in huis is zeer hoog terwijl de temperatuur schommelt tussen de 18 de 19 graden.

“Staan jullie al op het punt om weer terug te komen als het weer zo blijft?” vraagt iemand zich in het koude kikkerlandje af.
Nee hoor, we plakken er nog wat weken bij aan dan hebben we zeker wat zon in het verschiet. 

Er drijven donkere wolken boven Najara maar volgens de voorspellingen blijft het een paar uur droog. We pakken de auto en rijden naar Zahara de los Antunes om daar een korte stadswandeling te maken. Zahara is een prachtig stadje wat in deze periode verstild is. De ramen van de  hotels aan het strand zijn net als bij de restaurants en barretjes afgeplakt met oude kranten, de deuren gesloten en de lantaarns  waterdicht ingepakt in vuilniszakken.

Een gezellig toeristenstadje in winterslaap. We bekijken een oude ruïne en lopen een stuk langs het strand. Met de auto rijden we een eindje verder naar een prachtig uitzichtpunt. Aan de weg staan gigantische kapitale villa’s in allerlei architectonische uitvoeringen tegen de schuine rotshellingen, tussen de palmen. We parkeren de auto voor een van de ‘paleizen’ en nemen de trap naar het strand om van daar alles eens goed te bekijken. De mooie witte huizen, de hoge golven en het verlaten strand met aan de horizon Afrika. 

Het begint weer wat donker te worden, in de verte zien we de buien onze richting op komen. We redden het net niet om voor de regen thuis te zijn. 
We worden er best wel een klein beetje triest van.

Al hadden we deze week nog een paar uren dat het droog was. Dus, hup de auto weer in, even er op uit.  
We stoppen bij de rode runderen die met hun poten in de bagger staan te eten.  
Dan rijden we een zijweg in waar links en rechts professioneel sinaasappelen worden gekweekt.  
Langs de weg tussen de kleurende bladverliezende bomen zien we fazanten scharrelen. Op een verkeersbord langs de weg lezen we - Pas op voor de Jacht.-  
Aan het eind van de weg staat een wachthuisje met een portier die de ingang van het sinaasappelenbedrijf regelt. We zwaaien en draaien om.

 
Nog even een geocache scoren bij een bankje op een mooi uitzichtpunt. Er ligt een omgewaaide boom voor het bankje en om het bankje lijkt het wel een vuilnisbelt. Als we de moed hebben opgegeven maak ik nog een foto van het uitzicht, net naast een grote boom. En wat ligt er onder de boom……

Er steekt een wind op, de wind die voor de regenbui  uit gaat. We gaan weer naar casa Sylvia en steken lekker de kachel aan, en nestelen ons met een drankje en een hapje op de bank en bekijken de weersverwachting voor de komende dagen. Goede voorspellingen voor de natuur, het watertekort van het afgelopen jaar wordt rijkelijk aangevuld. 

Wat zou je thuis hebben gedaan, vraagt Cor met een glimlach. 
Ja, wat rommelen in huis, wat schilderen, wat schrijven of wat lezen. Nou dat kun je hier ook prima. En zo is ook. 
We vermaken ons prima maar we kijken wel uit maar een dagje zonder regen en een klein beetje zon.