Portugal, 6/8 -01-2023

# Cor rijdt voor de laatste keer langzaam door het grote metalen hek, ik sluit het hek, schuif de grendel op zijn plaats en verdraai de cijfers van het slot. Nog een laatste blik tussen de spijlen door naar het landgoed waar we ons zo thuis voelden.

Het is mistig. Witte flarden hangen over de heuvels. Een mooi gezicht maar als ze op een gegeven moment over de snelweg hangen wordt het minder. Het eerste traject richting Sevilla hebben we al eens eerder gereden. Na Sevilla buigen we af naar de A-29 richting Huelva en Portugal. 
De zon prikt door de mist en komt langzaam tevoorschijn. Het is hier nu een graadje of 13. 

Bij Bonares verlaten we de snelweg om een stuk binnendoor te rijden. Langs de weg staan plastic tunnelkassen, niet een paar maar wel honderden.  
We rijden langs de rivier, RioTinto, en komen bij een grote oude kerk. Er ligt een geocache op een geweldig uitzichtpunt.  
We gaan terug naar onze uitgestippelde route. 

Rond twee uur parkeren we voor ons appartement in Estombar, net iets boven Portimao. Suzanne, wacht ons al op. Glimmende traptreden leiden ons naar onze voordeur op de tweede etage. Suzanne vertelt in vogelvlucht  hoe alles werkt en geeft ons de sleutels. Dan lopen we, weer terug in het trappenhuis, nog een trap op naar ons ruime privé dakterras. Het uitzicht is overweldigend. Het ziet er allemaal uit zoals op de foto’s, een mooi modern Portugees appartement. 

# Ontbijten op het balkon in de zon. Het is warm en ik zit in een hemdje, heerlijk. 
De auto is leeg, de koffers zijn uitgepakt, tijd om boodschappen te gaan doen. Iets voor Lagoa, ongeveer op 4,5 km van Estombar,  is een giga grote winkel. 
Ze hebben echt alles, telefoontjes, stofzuigers, bloemen en planten, stepjes en fietsen, brood en banket, noem maar op.

Vooral groente en fruit trekt mijn aandacht, maar natuurlijk ook het brood dat je hier moet wegen om te weten wat me er voor moet betalen. 

De zon verdwijnt steeds vaker achter de wolken, het is frisser geworden. De voorspellingen zijn niet echt best. Toch wagen we het er op en rijden voor een korte stadswandeling naar Portimao. We herkennen plekjes van zeven jaar geleden. Maar we komen ook op plekken waar we geen actieve herinneringen aan hebben. Oude karakteristieke smalle straatjes met vervallen onbewoonbare panden, afgebladderde voordeuren vastgezet met kettingen en hangsloten. Kleurrijke  graffiti op muren soms bijna kunst maar vaak vreselijk geklieder. 
Werkmannen zijn bezig met het opruimen van restanten van een kerstmarkt onder toeziend oog van een grote witte beer. 
Een rode loper loopt door de winkelstraat waar de kerstversiering wat sjeu aan het geheel geeft. 

Een muurschildering in de wijk bij het voetbalstadion laat zien hoe trots de Portugezen zijn op Cristiano Ronaldo. 
We horen het geklepper van een ooievaar. Vanmiddag hebben we er zeker wel twaalf gezien, vliegend door de lucht op zittend op een groot nest op een schoorsteen. Hier zijn ze dus op vakantie. Net als wij, op zoek naar de zon.

Op de boulevard is niet veel te beleven. De donkere wolken hangen dreigend  in de lucht. We lopen weer terug naar de auto. Nog even een sculptuur fotograferen, mooi door alle rondingen.

# De mist gaat over in een miezerregen die de hele dag aanhoudt. We blijven thuis, kijken het nieuws, lezen wat en doen de was.  
We bereiden de dag van morgen voor. We zijn van plan om een trail te fietsen bij Silves zo’n 10 kilometer van Estombar. De trail bestaat uit 18 geocaches die verstopt liggen op een route van 7 kilometer.  Ook is er een stadswandeling uitgezet langs onder andere het grote zandstenen kasteel van Silves, welk  je ook voor enkele euro’s mag bezichtigen. Iets wat ons ook leuk lijkt.  
Maar of dat morgen allemaal gaat lukken is even de vraag. Vanaf een uur of twaalf is er geen regen meer voorspeld en zou het 19 graden moeten worden. Heerlijk fiets weer. We kijken wel wat van onze plannen terecht komt.