Benidorm 2025 Eind in zicht

Er zijn in de omgeving maar weinig geocaches op loopafstand. Maar er ligt er nog wel een richting Benidorm Palace. Die willen we maandagochtend gaan scoren. Het koste wat moeite maar uiteindelijk kwamen we op de goede plek. De receptie van een camping. Hier moesten we ons melden. We zijn geocachers, zei ik. De Nederlandse jonge man achter de balie lachte naar ons en dook onder de balie om vervolgens ons een plastic doosje te overhandigen. De geo schat.  
We kletsten even, we tekende het logboekje en gaven het weer terug bedankten de jongeman en liepen via de boulevard terug naar huis.

Dinsdag liepen we naar La Cala. We verbaasden ons weer over de drukte op de boulevard en in the Old Town. Zelfs op de boulevard Poniente was het gigantisch druk. Maar wel heel gezellig.
Er was een linedance groep aan het dansen op leuke countrymuziek. Op een muurtje, onder de palmbomen, zijn we even gaan zitten om te genieten van het enthousiasme van de dansers.
Bij de supermarkt kochten we een stokbrood en een pakje gerookte ham  zodat we op een bankje in de zon onze lunch konden nuttigen.
Op de terug weg nog een een terrasje gepakt en de dag zat er al weer op.

Donderdagochtend, onderweg naar het gelegenheidskoor, kwamen we Nederlandse geocachers tegen. Altijd leuk om even een praatje te maken. Het koor was al zonder ons begonnen. Ik denk dat er wel honderd mensen stonden te zingen. Heb je even voor mij, y viva Espania en vino, vino waar blijft de wijn. Spanjaarden, Engelsen, ze bleven staan om te luisteren, glimlachten en liepen vrolijk weer verder. Een reuze gezellig samenzijn wat door zes Nederlanders elke donderdag wordt georganiseerd. Petje af voor dit team. (Zie video)

Na een rustige vrijdag van boodschappen doen en wat luieren hebben we de parkeerplaats aan de overkant van de straat geobserveerd. Hoe de eigenaar van een van de  dubbelgeparkeerde auto’s niet weg kon.  Wat een ellende, hij kon geen kant op. Na een uur kwam er een sleepwagen die de blokkeerde auto’s aan de kant zette. Pfffff……Wat een gedoe. Wat zal die man er de pest in hebben gehad.

Voor de zaterdag een Adventure Lab gepland. Een wandelingetje begint in Cala de Finestrat. We laten ons door de chauffeur van lijn 2 naar het beginpunt brengen. De bus is overvol, gelukkig stappen er in Benidorm centrum veel mensen uit zodat wij kunnen zitten.Het is weer geweldig zomerweer. Het kan niet op deze week. In Finestrat is er een kleine markt waar we een klein stukje overheen wandelen.

 Dan beginnen we met de geo wandeling. Voor de eerste vraag lopen we een stuk over een wandelpad langs het strand. Het is mooi hier, en een stuk rustiger dan in Benidorm. De vraag is gauw beantwoord, op naar de volgende vraag. Maar daarvoor moeten we een steil grindpad beklimmen.
Dat gaan we dus niet doen besluiten we samen. Benen breken voor een geo schat doen we niet.  We gooien het roer om en gaan wat losse schatten scoren. 
 

Deze liggen verstopt bij architectonische hoogstandjes van wolkenkrabbers. Ze komen we bij De Dolfijn, Gran Hotel Balie en InterpoSkyResort (de diamant). Een hele andere wandeling dan we gewent zijn. Hier geen toeristen, geen souvenirshops, geen terrasjes en geen ijsverkopers. De appartementen in deze prachtige gebouwen zijn voor de gemiddelde toerist onbetaalbaar. Maar de Luxe en het uitzicht zullen het gevraagde anderhalf miljoen euro vast wel waard zijn.  
We lopen langzaam weer terug naar het Poniente strand waar we een lekker drankje drinken op een terras voor de doorsnee toerist. Gewoon gezellig.

We sluiten de week af met de markt op zondag. We kijken hoe dames bh’s voor een paar euro uitzoeken, over hun shirtje passen en afrekenen. Hoe er handen vol bling bling worden uitgezocht voor een eurootje per stuk. Hoe er schoenen worden gepast, tassen worden gekeurd en hoe tweedehands flamenco jurken voor drie euro gretige afname hebben.
Het blijft een feestje deze markt, is het niet de koopwaar dan zijn het wel de mensen.  
En morgen, morgen is het hier weer mooi weer.