2024 Peer

We halen de fietsen uit de auto en binden de tassen met proviand en jassen achter op de bagagedragers.  
We staan in Oudsbergen, aan het begin van een trail van 32 Adventure Labs, elk met vijf vragen.  
Cor heeft de volgorde bepaald terwijl ik even vier croissants scoorde bij de Aldi waar we geparkeerd staan.

Let’s go!

Bij de eerste vraag lopen we al vast. De originele naam van het kapelletje kunnen we nergens vinden. Ook internet biedt geen uitkomst. Dit antwoord is niet nodig om verder te gaan, dus gaan we verder.

We rijden door dorpen, langs maisvelden, zelf door de zonnebloemvelden.
We beantwoorden vragen over Belgische wielrenners, verkeersborden en over Bitcoins en ook enkele over straatnaambordjes en huisnummers.  
De zon piept af en toe even door de dreigende lucht.  
De 32 hebben we niet gehaald maar dat was ook geen doel.

We hebben een heerlijke dag gehad en gaan nu op weg naar ons hotel in Peer.

De overnachting in het hotel is een cadeautje van de kinderen voor onze verjaardagen van 2023. 
Een schot in de roos want hier in de omgeving zijn prachtige fietsroute en geo.tours.  
Ik griezel van de parkeergarage van het hotel waar Cor met veel behendigheid de auto naar binnen rijdt en parkeert. Maar de kamer is prachtig. Een elektrische openhaard laat vlammetjes oplichten terwijl wij in de forse suède fauteuilen genieten van een drankje. 
Het bed is kingsize en vooral ook hoog. Kids……goed geregeld, bedankt.

Als de countrymuziek door de kamer schalt, onze wekker, staan we gelijk op en maken ons klaar voor het ontbijt. De eetzaal blijkt in een ander gebouw te zijn.  
Een uitgebreid buffet lacht ons toe.

Eieren, bacon, brie en andere soorten kaas, paté, zalm maar ook zwarte bessen, dadels, yoghurt en zaden en noten. Natuurlijk ook diverse soorten brood en zoet beleg, koffie en thee en vruchtensappen en vers fruit.
Genieten dus van al het lekkers in de mooi gedecoreerde eetzaal.

Voor we opstappen krijgen we nog een lunchpakket mee welk deel uitmaakt van ons arrangement. Super geregeld allemaal.  
Nogmaals Kids bedankt.

Met veel souplesse rijdt Cor de auto uit de parkeergarage. Pffffffff… zenuwen voor niets dus.

We maken er vandaag een rustig dagje van. Een wandeling over het Ereveld in Loenen. (Deels op basis van een geocache):

Een ongewone begraafplaats, de laatste rustplaats van bijna 4.000 Nederlandse oorlogsslachtoffers: mannen, vrouwen en kinderen. Zij verloren hun leven tijdens de Tweede Wereldoorlog of tijdens gewelddadige conflicten daarna. Hun graven liggen niet in strakke rijen op een glad geschoren grasveld, maar in het bos, verspreid langs slingerende paden. Achter elk oorlogsgraf schuilt een verhaal. 

Een indrukwekkende wandeling langs de graven van veel te jong gestorven militairen die vochten voor vrede.

Rond twee uur zijn we weer thuis waar we gaan genieten van de inhoud van ons meegekregen lunchpakket. Onderweg hebben we gespeculeerd wat het zou zijn maar onze nieuwsgierigheid hebben we in bedwang kunnen houden.

Hoe kon het ook anders, na zo’n goed verzorgd uitgebreid ontbijt was het blijkbaar moeilijk voor het personeel van het hotel om in te schatten hoeveel honger we nog tussen de middag zouden hebben.
Met een wit broodje ham en een wit broodje kaas en twee appels en twee kleine flesjes water zouden we met z’n tweeën de dag prima door komen.
Ja, het moet uit de lengte of uit de breedte, ook in België.

Het was een heerlijk uitje. We hebben genoten en gaan zeker nog eens terug naar onze zuiderburen.