25/26 overwinteren, 5 man en een voetbal

Deze week gaan we hamsteren. We krijgen logees. Niet een, niet twee, nee, 5 man sterk. En die moeten natuurlijk goed te eten krijgen bij opa en oma. Zakken brood, emmers fruit, pakken kipfilet etc.etc. We zijn er druk mee.  De koelkast bijna vol, de bedden zijn opgemaakt, de familie is onderweg.

De ALSA bus stopt op "Europaallee". Onze gasten, vier parmantige dames en een stoere kerel stappen uit de bus. Natuurlijk moet er eerst geknuffeld worden. We lopen naar ons appartement. Nog even een hapje eten, nog even naar buiten kijken en dan gaan de jonge dames lekker naar bed.

Na een gezellig ontbijt moet er vrijdag eerst een voetbal gekocht worden. Een van de jonge dames is een voetbaltalent en wil graag trainen op het strand. Radslag, handstand maar ook volleyballen, maar voetballen blijft toch de voorkeur houden. Over de boulevard lopen we richting het centrum. We nemen een zijweg naar rechts richting het Alsa busstation om alvast 5 kaartjes voor de terugreis van onze gasten te scoren.

In het appartement bakt oma een hele serie simpele tosties die als sneeuw voor de zon verdwijnen. Na een kort rustmomentje vertrekken we met z’n alle weer richting het strand. We lopen door naar het Blauwe Bankje. Hier wordt natuurlijk een foto momentje ingelast. Maar dan weer gauw terug naar het strand voor de diverse sportieve activiteiten. Opa en oma gaan lekker op een bankje zitten en letten op de vesten, schoenen en tassen.

Het slapen is nog best wel een dingetje. We missen allemaal ons eigen vertrouwde plekje. Met kleine oogjes zitten we dan ook aan de ontbijttafel.

Maar als oma met een broodplankje met drie halve aardappels erop en een klein balletje gaan de oogjes wel open. Ik leg het balletje - balletje verhaal uit terwijl opa Cor laat zien hoe het werkt. Vijftig euro inzet en gokken maar.

Als we de aardappels en de rest van de ontbijtboel hebben opgeruimd moet er gewerkt worden. Tandenpoetsen, haren vlechten, schoenen aan en gaan.

Zaterdag: We vieren vandaag de verjaardag van onze oudste kleindochter Lauren. Ze is vandaag niet echt jarig maar open en oma zaten al in Spanje toen ze echt jarig was.

De bal mag helaas vandaag niet mee. We stoppen wel even op het strand verder te lopen. Schoenen uit, sokken uit en lekker met de blote pootjes door de branding. Het water is lekker fris.  Bij het centrum houden we even een pauze op een bankje. Oma moet even op adem komen.  Waar zijn die mannen met die doos nou oma? ‘t Ja, dat weet oma natuurlijk ook niet.

Het is heel druk in de stad. De kinderen lopen hand in hand met pa, ma of oma. Opa houdt het totaal overzicht. We zien veel bedelaars, scootmobielen en mensen die met een stok lopen. Toeristen met kleine hondjes op hun arm of in een hondenwagentje. Vaak dragen de hondjes jurkjes of jasjes en soms een hoedje of een petje.  We lopen door tot het Elchepark waar we lekker op het muurtje mensen gaan kijken. Een waterig zonnetje probeert door de bewolking heen te prikken.  Gebak, bij een verjaardag hoort gebak. We weten op het Balkon van Benidorm een leuk terras waar ze lekker gebak hebben.

Paps en mams nemen met de tweeling de route via de trappen en opa en oma nemen met de jarige de andere weg.

Boven op het balkon kijken we uit op de skyline van Benidorm, het strand en de zee. De zon begint terrein te winnen en het wolkendek breekt. Natuurlijk moet iedereen de trap naar het plateau in zee afdalen. Nou ja. wij kijken en zwaaien naar de kids. En dan zijn ze weer boven. Tijd voor taart. Er is plek op het terras maar we mogen niet met zeven man aan een tafeltje, dat kan natuurlijk nooit. Gelukkig komt het tafeltje naast ons vrij en kan het aangeschoven worden.  Appelgebak en grote stukken chocoladetaart worden al gauw gebracht. Nu lijkt het echt vakantie. Heerlijk in de zon genieten van het goede leven.

Als we terug lopen, komen we langs de kerk. We lopen door de zware houten deur de donkere ruimte binnen. Het duurt even voordat onze ogen eraan gewend zijn. Onze kleindochters lopen fluisterend mee. We bekijken beelden, schilderijen en lopen langzaam weer naar de uitgang. Over de boulevard lopen we weer naar huis. Ons diner bestaat uit kipschnitzels en worstjes, gebakken piepers en gemengde groente en een kuipje vla. 

Nog even een spelletje spelen en dan afmars, hup naar bed. De dames maken het ook niet al te laat terwijl de heren nog een afzakkertje nemen.

Zondag rommelen we wat aan en nemen de tijd om rustig wakker te worden. Lekker door de grote ramen naar buiten te kijken naar wat er op straat gebeurt. De bedelaar die zo raar loopt valt beneden mensen lastig met zijn beker waar hij graag geld in wil hebben. Waar zou hij slapen, zou hij familie hebben? Vragen die onze kleindochters graag beantwoord willen hebben. Maar wij weten het natuurlijk niet.

Op weg naar de markt zien we opeens de oplichters die balletje balletje spelen. We lopen erheen maar voordat we er zijn hebben ze de doos al opgeruimd en zijn de vogels gevlogen, kennelijk is er politie gesignaleerd..

Het is druk op de markt. We lopen in koppeltjes langs de kraampjes. Kijken zo hier en daar naar bling-bling, voetbalshirts en al wat er nog meer aangeboden wordt.

Oma gaat met opa Cor op het muurtje zitten terwijl de rest nog even op zoek gaat naar buit. En dat lukt. Met drie prachtige trainingpakken en een voetbalpakje verlaten we de markt. 

Even een tosti naar binnen werken in het appartement en dan…

Voetballen op het strand. Helaas laat de zon zich vandaag niet meer zien. Heerlijk ravotten, volleyballen en voetballen tot pap en mam zich bij opa en oma die op het bankje zitten melden: zullen we een terrasje pikken? Zo gezegd, zo gedaan. 

We lopen niet naar huis maar naar ons favoriete fastfoodrestaurant voor een lekker stukje kip met patat. En zo komt er alweer snel een einde aan deze dag.

Voor de maandag staat een natuurwandeling op het programma.

Het is een frisse dag met weinig zon. Mooi wandelweer dus. Pa, ma en de kids lopen via een kronkelige muur naar een steil rotspad naar het muurtje waar de Spaanse vlag wappert.

Wij volgen de weg en zwaaien naar het korte volk dat we beneden zien lopen. We komen tegelijk aan. Tijd voor een fotoshoot. 

De grote en kleine  kids lopen door naar het Kruis. Wij lopen langzaam terug. Onderweg stoppen we om zaden van de Wonderboom te oogsten.

Op een bankje met rugleuning rusten we uit en bekijken de digitale berichtjes en foto's van de kids bij het Kruis. In no time zien we ze in de verte al aan komen lopen.

Enthousiast over de wandeling laten ze oma de door hun geoogste Wonderboom zaden zien. Ze leggen ze in mijn hand. Ik kijk er naar met opgetrokken wenkbrauwen. Dit zijn ze niet, ik had toch een duidelijke foto gestuurd. Ik kijk mijn schoondochter, mijn kleindochters om de beurt aan. Dit zijn ze niet hoor. 

Grapje oma, dat weten we wel, we houden je voor de gek! Dan laten ze hun echte oogst zien, inderdaad de juiste zaaddoos je. Wat een rotmeiden he!

Nog gauw even een hapje eten en dan weer terug naar het strand voor een laatste potje voetbal. Morgen gaan ze namelijk weer naar huis.

Dinsdag We zijn vroeg opgestaan. De tassen staan klaar, de koffer is gepakt. De vakantie zit erop. Het is nog donker als ze een laatste keer van boven af naar alle lichtjes kijken. 

Benidorm ontwaakt. Schoonmakers spuiten de stoepen schoon. Straatvegers vegen de stoep uit de goot. Winkeliers openen de rolluiken, toeristen wachten met koffers op de bus. Wij wandelen in een pittig tempo naar de bushalte van de ALSA .

Een laatste knuffel en dan is de bus er. Dag lieverds, goede reis. Fijne kerst dagen.

En dan staan we met z’n tweeën te kijken hoe de bus uit het zicht verdwijnt.